ตอน 302
แฟนฉันเป็นทนาย
บทที่302 นักสืบเฝ้าระวัง
เป้ยฉ่ายเวยรีบกลับบ้าน รุ่ยรุ่ยนั่งอยู่ที่ขอบหน้าต่างเฝ้ารอเธอ เมื่อเขาเห็นเงาร่างของเธอ ก็รีบลุกขึ้นอย่างมีความสุข และรีบวิ่งเข้าหาเธอในทันที
“แม่ครับ แม่กลับมาแล้ว”
เป้ยฉ่ายเวยจับร่างน้อยๆของรุ่ยรุ่ยไว้ พร้อมกับเตือนด้วยความเป็นห่วง “รุ่ยรุ่ย ร่างกายลูกยังไม
ตอน 303
บทที่303 คิดถึงกลอนบทหนึ่ง
“อย่าลืมเรื่องนี้ทำอย่างลับๆ อย่าให้คนบ้านหลี่พบเห็นเข้า อีกอย่างอาเจ๋อทำอะไรที่ไหนคุณรีบรายงานฉันทันที อย่าให้ฉูเจ๋อหยางรู้เด็ดขาดว่ามีไอ้ลูกนอกคอกนั่นอยู่”
หนานฉิงพูดถึงตอนสุดท้ายก็นัยน์ตาเศร้าสลด
“คุณหนูหนานวางใจได้ ผมจะระวังให้มากขึ้น” นักสืบรู้สึกเสียวว
ตอน 304
บทที่304 จำกัดคนวงใน
“ซือซือ ฉันไม่ดีเอง ฉัน…”
เป้ยฉ่ายเวยพูดยังไม่ทันจบ หลี่จื่อเชียนก็แทรกขึ้น “เรื่องนี้โทษผมเถอะ ผมเป็นคนลากเวยเวยให้กลับมาเอง”
เธอไม่ได้พูดอะไร สองคนนี้เริ่มปกป้องกันแล้ว อวี๋ซือซือแสดงท่าทางเศร้า จะให้พูดยังไง เธอรู้สึกว่าหลี่จื่อเชียนไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ช่างเห