บทที่301 เกมการต่อรอง​

ชายผอมโซที่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจยะเยือก โลกนี้ยังมีคนไม่กลัวตายอยู่อีก ผู้หญิงชื่อเป้ยฉ่ายเวยคนนี้มีจิตวิญญาณ​เช่นไร​ ทำไมถึงไม่กริ่งเกรงเจ้านายของเขา และยังกล้าขึ้นเสียงกับเขาอีก

ไม่รู้ว่าเธอโง่จริง หรือว่าซื่อบื้อกันแน่

เป้ยฉ่ายเวยเหลือบมองชายข้างๆอย่า

บทที่302 นักสืบเฝ้าระวัง

เป้ยฉ่ายเวยรีบกลับบ้าน รุ่ยรุ่ยนั่งอยู่ที่ขอบหน้าต่างเฝ้ารอเธอ เมื่อเขาเห็นเงาร่างของเธอ ก็รีบลุกขึ้นอย่างมีความสุข และรีบวิ่งเข้าหาเธอในทันที

“แม่ครับ แม่กลับมาแล้ว”

เป้ยฉ่ายเวยจับร่างน้อยๆของรุ่ยรุ่ยไว้ พร้อมกับเตือนด้วยความเป็นห่วง “รุ่ยรุ่ย ร่างกายลูกยังไม

บทที่303 คิดถึงกลอนบทหนึ่ง

“อย่าลืมเรื่องนี้ทำอย่างลับๆ อย่าให้คนบ้านหลี่พบเห็นเข้า อีกอย่างอาเจ๋อทำอะไรที่ไหนคุณรีบรายงานฉันทันที อย่าให้ฉูเจ๋อหยางรู้เด็ดขาดว่ามีไอ้ลูกนอกคอกนั่นอยู่”

หนานฉิงพูดถึงตอนสุดท้ายก็นัยน์ตาเศร้าสลด

“คุณหนูหนานวางใจได้ ผมจะระวังให้มากขึ้น” นักสืบรู้สึกเสียวว