บทที่300 ลงจากรถ

เป้ยฉ่ายเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่ปกคลุมด้วยเมฆหมองจ้องเขาอยู่พักหนึ่งก่อนจะพูดอย่างนิ่มๆ “ใช่ ฉูเจ๋อหยาง ฉันไม่อยากมีความสัมพันธ์ใดๆกับคุณอีกต่อไป”

“หยุดรถ” นัยน์ตาสีดำเข้มของฉูเจ๋อหยางจ้องไปที่เธอ ทันใดเขาก็ตะโกนขึ้น

คนขับพูดอย่างกระอักกระอ่วน “ทนายฉู ตอนนี้เราอยู่บนสะพาน

บทที่301 เกมการต่อรอง​

ชายผอมโซที่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจยะเยือก โลกนี้ยังมีคนไม่กลัวตายอยู่อีก ผู้หญิงชื่อเป้ยฉ่ายเวยคนนี้มีจิตวิญญาณ​เช่นไร​ ทำไมถึงไม่กริ่งเกรงเจ้านายของเขา และยังกล้าขึ้นเสียงกับเขาอีก

ไม่รู้ว่าเธอโง่จริง หรือว่าซื่อบื้อกันแน่

เป้ยฉ่ายเวยเหลือบมองชายข้างๆอย่า

บทที่302 นักสืบเฝ้าระวัง

เป้ยฉ่ายเวยรีบกลับบ้าน รุ่ยรุ่ยนั่งอยู่ที่ขอบหน้าต่างเฝ้ารอเธอ เมื่อเขาเห็นเงาร่างของเธอ ก็รีบลุกขึ้นอย่างมีความสุข และรีบวิ่งเข้าหาเธอในทันที

“แม่ครับ แม่กลับมาแล้ว”

เป้ยฉ่ายเวยจับร่างน้อยๆของรุ่ยรุ่ยไว้ พร้อมกับเตือนด้วยความเป็นห่วง “รุ่ยรุ่ย ร่างกายลูกยังไม