บทที่ 299 ยั่วโมโหเขาได้สำเร็จ

“พอหรอ เป้ยฉ่ายเวยคุณติดหนี้ผมไกลเกินกว่าคำว่าพอ” ริมฝีปากบางเฉียบของฉูเจ๋อหยางเผยให้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ คำพูดที่ออกมากลับโหดร้ายหาที่เปรียบไม่ได้

เป้ยฉ่ายเวยสั่นเล็กน้อย เธอบอกกับตัวเองไม่ต้องไปกังวลกับคำพูดของเขา

เธอมองไปที่ทิวทัศน์นอกหน้าต่างจึงได้พบ

บทที่300 ลงจากรถ

เป้ยฉ่ายเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่ปกคลุมด้วยเมฆหมองจ้องเขาอยู่พักหนึ่งก่อนจะพูดอย่างนิ่มๆ “ใช่ ฉูเจ๋อหยาง ฉันไม่อยากมีความสัมพันธ์ใดๆกับคุณอีกต่อไป”

“หยุดรถ” นัยน์ตาสีดำเข้มของฉูเจ๋อหยางจ้องไปที่เธอ ทันใดเขาก็ตะโกนขึ้น

คนขับพูดอย่างกระอักกระอ่วน “ทนายฉู ตอนนี้เราอยู่บนสะพาน

บทที่301 เกมการต่อรอง​

ชายผอมโซที่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจยะเยือก โลกนี้ยังมีคนไม่กลัวตายอยู่อีก ผู้หญิงชื่อเป้ยฉ่ายเวยคนนี้มีจิตวิญญาณ​เช่นไร​ ทำไมถึงไม่กริ่งเกรงเจ้านายของเขา และยังกล้าขึ้นเสียงกับเขาอีก

ไม่รู้ว่าเธอโง่จริง หรือว่าซื่อบื้อกันแน่

เป้ยฉ่ายเวยเหลือบมองชายข้างๆอย่า