บทที่ 296 ไม่มีเยื่อใยกับคุณอีกต่อไป

ฉูเจ๋อหยางไม่จำเป็นต้องเดินทางไปต่างประเทศอีกต่อไปแล้ว เพราะว่าผู้หญิงที่หนีไปคนนั้นกลับเข้าประเทศมาเอง

แต่มันไม่ใช่แบบที่เขาต้องการ เพราะเธอจะหมั้นกับผู้ชายคนอื่น

เป็นการประชดประชันอันยิ่งใหญ่ที่คาดไม่ถึง เธอคิดอะไรง่ายเกินไป

นัยน์ตาดำขลับขอ

บทที่ 297 ทัศนคติของคุณแม่หลี่

เป้ยฉ่ายเวยไม่กล้าวางใจ เมื่อเธอมั่นใจแล้วว่ารุ่ยรุ่ยไม่ได้ไอเธอถึงจะนั่งกลับลงไปอีกครั้ง เมื่อเธอเห็นสีหน้าตำหนิตัวเองของรุ่ยรุ่ย เธอก็รู้สึกปวดใจจึงลูบแก้มเขาเบาๆและพูดอย่างอ่อนโยน “รุ่ยรุ่ย ลูกจำเอาไว้นะ ว่าแม่คือคนที่รักลูกมากที่สุดแค่นี้ก็พอแล้ว”

“แม่….”

บทที่ 298 คนที่ทำให้เธอสั่น

“ผมเสียใจที่ไม่พาคุณออกมาให้เร็วกว่านี้ เวยเวยผมทำให้คุณลำบากใจแล้ว ผมไม่รู้ว่าท่านจะพูดแบบนี้” หลี่จื่อเชียนกล่าวขอโทษสั้นๆ เขาไม่รู้ว่าแม่เขาจะมาไม้นี้

เป้ยฉ่ายเวยส่ายหัวพร้อมกับพูดว่า “ไม่เป็นไร ที่จริงคุณป้าพูดแบบนั้นก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ ใครให้เราตัดสินใจ