บทที่ 277 มีแม่ลิงคนอื่น

ก่อนที่อวี๋ซือซือจะพ่นคำหยาบไม่น่าฟังกว่านี้ออกมา ถังฉีตงก็รีบปิดปากเล็กๆของเธอไว้ พูดออกมาอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “เสี่ยวอวี๋เอ๋อคุณใจเย็นก่อน”

อวี๋ซือซือเบิกตามองถังฉีตงค้อนๆ บอกให้เขาปล่อยมือออกได้แล้ว

“ผมเอามือออกให้ก็ได้ แต่ว่าคุณต้องรับปากผมนะว่าจะไม

บทที่ 278 มารหัวขน

“แกว่าอะไรนะ เป้ยฉ่ายเวยไปไหนนะ” หนานฉิงลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันที ชักถามขึ้นเสียงดัง

“คุณหนู เราหาโอกาสลงมือไม่ได้เลยครับ” ผู้ชายที่มารายงานรู้สึกผิดมาก

หนานฉิงทำมือให้เขาหุบปาก ขมวดคิ้วมุ่น ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ถามว่า “พวกแกบอกว่าพวกแกสะกดรอยตามไปถึงไหนนะ”

บทที่ 279 ชายหนุ่มผู้วิปริต

หลี่อ๋าวไม่โกรธ แต่ดันหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงจืดชืดทำให้คนฟังขนพองสยองเกล้า “เสี่ยวฉิง ฉันก็แค่อยากให้เธอมากินข้าวด้วยกันสักมื้อ”

“แค่นั้นจริงๆใช่ไหม?” หนานฉิงไม่เชื่อ หลี่อ๋าวน่ากลัว เธอได้ยินข่าวคราวมาบ้าง อีกอย่างเธอก็เคยเห็นกับตามาแล้วครั้งนึง มันโหดร้ายจนรู