บทที่ 278 มารหัวขน

“แกว่าอะไรนะ เป้ยฉ่ายเวยไปไหนนะ” หนานฉิงลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันที ชักถามขึ้นเสียงดัง

“คุณหนู เราหาโอกาสลงมือไม่ได้เลยครับ” ผู้ชายที่มารายงานรู้สึกผิดมาก

หนานฉิงทำมือให้เขาหุบปาก ขมวดคิ้วมุ่น ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ถามว่า “พวกแกบอกว่าพวกแกสะกดรอยตามไปถึงไหนนะ”

บทที่ 279 ชายหนุ่มผู้วิปริต

หลี่อ๋าวไม่โกรธ แต่ดันหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงจืดชืดทำให้คนฟังขนพองสยองเกล้า “เสี่ยวฉิง ฉันก็แค่อยากให้เธอมากินข้าวด้วยกันสักมื้อ”

“แค่นั้นจริงๆใช่ไหม?” หนานฉิงไม่เชื่อ หลี่อ๋าวน่ากลัว เธอได้ยินข่าวคราวมาบ้าง อีกอย่างเธอก็เคยเห็นกับตามาแล้วครั้งนึง มันโหดร้ายจนรู

บทที่ 280 หนีตามกันแน่ๆ

‘ซ่า’น้ำถูกเทลงบนหัวของเด็กสาว

แก้วในมือของหนานฉิงถูกปล่อยลงกระแทกพื้น แก้วน้ำใบใสแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ สีหน้าของเธอไม่เปลี่ยน โทนเสียงราบเรียบพูดขึ้นว่า “เก็บขึ้นมา”

บรรยากาศตึงเครียดเริ่มก่อตัวขึ้นมา

คนอื่นๆก้มหน้าลงไม่กล้าปริปากพูด แอบเหงื่อซึมแทนเด็กส