บทที่ 276 บอกมาว่าเธออยู่ที่ไหน

กว่าฉูเจ๋อหยางจะรู้ว่าเป้ยฉ่ายเวยหายไป ก็เป็นตอนกลางคืนของวันถัดมาแล้ว

เขาเขียนรายงานส่งให้เบื้องบนเสร็จแล้ว จัดการเรื่องเงินเสร็จแล้ว คิดว่าผู้หญิงทึ่มคนนั้นคงจะคิดอะไรได้บ้าง

แต่ผลที่ได้คือไม่ว่าเขาจะโทรไปกี่สาย โทรศัพท์ของเธอก็ปิดเครื่องอยู่ตลอด

บทที่ 277 มีแม่ลิงคนอื่น

ก่อนที่อวี๋ซือซือจะพ่นคำหยาบไม่น่าฟังกว่านี้ออกมา ถังฉีตงก็รีบปิดปากเล็กๆของเธอไว้ พูดออกมาอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “เสี่ยวอวี๋เอ๋อคุณใจเย็นก่อน”

อวี๋ซือซือเบิกตามองถังฉีตงค้อนๆ บอกให้เขาปล่อยมือออกได้แล้ว

“ผมเอามือออกให้ก็ได้ แต่ว่าคุณต้องรับปากผมนะว่าจะไม

บทที่ 278 มารหัวขน

“แกว่าอะไรนะ เป้ยฉ่ายเวยไปไหนนะ” หนานฉิงลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันที ชักถามขึ้นเสียงดัง

“คุณหนู เราหาโอกาสลงมือไม่ได้เลยครับ” ผู้ชายที่มารายงานรู้สึกผิดมาก

หนานฉิงทำมือให้เขาหุบปาก ขมวดคิ้วมุ่น ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ถามว่า “พวกแกบอกว่าพวกแกสะกดรอยตามไปถึงไหนนะ”