บทที่ 252 ผู้หญิง “มือเปล่า”

เมื่ออวี๋ซือซือเห็นผู้ชายคนที่เดินออกมา ก็สติหลุดไปนิดหน่อย แต่เมื่อได้ยินคำพูดของพี่อู่ สติก็กลับมาในทันที พูดอย่างเลือดร้อนว่า “แม่ง พูดไม่เป็นคำพูดนี่หว่า เวยเวยไปกันเถอะ”

“เป็นสิ ฉันก็ว่าฉันพูดชัดแล้วนะ” พี่อู่พูดพร้อมยกไหล่ขึ้นอย่างไม่รู้สึกรู้สา “ใช่ไหมค

บทที่ 253 นี่ถือเป็นการยอมให้กอดเองไหมนะ

อวี๋ซือซือรอให้เสียงฝีเท้าหน้าประตูเดินจากไป หันกลับมาก็เห็นสายตาแซวๆของเป้ยฉ่ายเวย “เวยเวย มองแบบนี้หมายความว่าไหง”

“คงไม่ใช่ว่าเขาสนใจเธอนะ” ทำไมเป้ยฉ่ายเวยถึงได้รู้สึกว่าผู้ชายที่ชื่อพี่อู่อะไรนั่นเอาใจใส่เพื่อนของเธอจนเกินไป ถ้าไม่ได้ชอบ แค่ชื่

บทที่ 254 ไม่ใช่แค่เหล้าแรงๆน่ะสิ

เมื่อคนอื่นๆเห็นสภาพตาเหลือกตาลานของเป้ยฉ่ายเวย ก็หัวเราะครืนขึ้นมาเสียงดังทั้งห้อง ทั้งยังมีเสียงหัวเราะคิๆของเหล่าผู้หญิงผสมปนเปมาด้วย

แต่แค่เสิ่นลั่งขมวดคิ้ว คนพวกนั้นก็เหมือนถูกกดกล่องเสียงเอาไว้รีบเงียบเสียงในทันที ไม่กล้าหัวเราะเยาะเป้ยฉ่ายเวยอีก