บทที่ 251 ขโขยไก่ไม่ได้ยังเสียข้าวสารอีกกำมือ

“ทำไงดี ซือซือ” เป้ยฉ่ายเวยที่ไม่เคยจเอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ก็ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร

ยังดีที่อวี๋ซือซือไหวพริบดี ในตอนที่ผู้ชายคนนั้นยื่นมือออกมาจะจับ ก็ดึงเป้ยฉ่ายเวยให้หลบ แล้วเอาตัวเองไปเสี่ยงแทน

แสงไฟหนึ่งเดียวที่มีอยู่ในห้องก็สาด

บทที่ 252 ผู้หญิง “มือเปล่า”

เมื่ออวี๋ซือซือเห็นผู้ชายคนที่เดินออกมา ก็สติหลุดไปนิดหน่อย แต่เมื่อได้ยินคำพูดของพี่อู่ สติก็กลับมาในทันที พูดอย่างเลือดร้อนว่า “แม่ง พูดไม่เป็นคำพูดนี่หว่า เวยเวยไปกันเถอะ”

“เป็นสิ ฉันก็ว่าฉันพูดชัดแล้วนะ” พี่อู่พูดพร้อมยกไหล่ขึ้นอย่างไม่รู้สึกรู้สา “ใช่ไหมค

บทที่ 253 นี่ถือเป็นการยอมให้กอดเองไหมนะ

อวี๋ซือซือรอให้เสียงฝีเท้าหน้าประตูเดินจากไป หันกลับมาก็เห็นสายตาแซวๆของเป้ยฉ่ายเวย “เวยเวย มองแบบนี้หมายความว่าไหง”

“คงไม่ใช่ว่าเขาสนใจเธอนะ” ทำไมเป้ยฉ่ายเวยถึงได้รู้สึกว่าผู้ชายที่ชื่อพี่อู่อะไรนั่นเอาใจใส่เพื่อนของเธอจนเกินไป ถ้าไม่ได้ชอบ แค่ชื่