บทที่ 246 นกพิราบตัวอ้วนบินไม่ขึ้น

คนขายเป็นคนอัธยาศัยดี เมื่อเห็นร่างจ้ำหม้ำของรุ่ยรุ่ย ก็พูดกลั้วะหัวเราะขึ้นทันทีว่า “เด็กน้อยรู้ไหมลูกโป่งพวกนี้แปลงร่างได้หลายแบบเลยนะ ถ้าหนูไม่ชอบแบบพวกนี้ ลุงทำรูปสัตว์ให้หนูก็ได้นะ”

รุ่ยรุ่ยเบิกดวงตากลมโตที่ดูบริสุทธิ์ขึ้น ถามขึ้นด้วยใบหน้าไร้เดียงส

บทที่ 247 หุบปากไป

รุ่ยรุ่ยที่เล่นกับนกพิราบตัวอ้วนมาทั้งบ่ายก็เกิดผูกพันขึ้นมา พูดขึ้นอย่างอาลัยอาวรณ์ “แม่ครับ เราเอามันกลับไปด้วยได้ไหม”

เป้ยฉ่ายเวยทนมองสายตาเศร้าๆของลูกไม่ได้ แต่ถึงอย่างไรก็ต้องบอกลูกไปตามตรง “รุ่ยรุ่ย เจ้านกอ้วนก็ยังอยู่ที่สวนสาธารณะเหมือนเดิม พรุ่งนี้เรากลับมาหามันอ

บทที่ 248 มีกบฏ

เมื่อก่อนหลี่จื่อเชียนกลับบ้านดึกตลอด พอตอนนี้มีเป้ยฉ่ายเวยมาอยู่ด้วยก็ไม่เป็นเหมือนเดิมแล้ว เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ไม่ว่าจะมีเรื่องสำคัญอยู่ในมือเยอะแค่ไหน เขาก็วางมันลง แล้วเลือกที่จะรีบขับรถกลับบ้าน

แต่เมื่อเขากลับมาถึงบ้านแล้วพบว่าเวยเวยและรุ่ยรุ่ยไม่อยู่ หัวใจก็บีบรัดจนป