บทที่225 ระหว่างที่คิดอยู่นั้น

หลี่จื่อเชียนฉลาดเฉลียวออกอย่างนั้นเขาจะไม่เข้าใจความหมายของเป้ยฉ่ายเวยได้อย่างไร เธอยังกันเขาออกไป แต่ว่าเขาก็ไม่ได้รีบร้อน ดีที่ชีวิตที่หล่อนชอบ ก็เป็นชีวิตแบบที่เขาชอบเหมือนกัน

แน่นอนว่าเป็นผู้หญิงที่เขาชอบ สิ่งที่ชอบจึงไม่ได้แตกต่างกันมาก “ผมเองก็ชอบเดินทา

บทที่226 การยั่วยวนของหนานฉิง

“อาเจ๋อ ฉันมาแล้ว” เสียงของหนานฉิงยั่วยวนเป็นอย่างมาก

ฉูเจ๋อหยางถือแก้วไวน์อยู่ในมือ การมาของหนานฉิงไม่ได้ทำให้เสียงเย็นชานั้นเปลี่ยนไป “เข้ามา แล้วปิดประตูด้วย”

มันไม่ใช่ภาพที่เธอจินตนาการเอาไว้ หนานฉิงผิดหวังอยู่บ้างกับทัศนคติอันเย็นชาของฉูเจ๋อหยาง แต่

บทที่227 ปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำอีก

ฉูเจ๋อหยางรู้สึกถึงมือที่จับผลไม้อันอ่อนนุ่มนั้นไว้ แต่เขาก็เหมือนเนื้อที่ตายด้านไม่รู้สึกอะไร ไม่มีคลื่นความถี่ใดในใจ เขามีนิสัยรักความสะอาดสะอ้าน ปฏิกิริยาแรกของเขาก็คือถึงมือออก

เขาไม่สนว่าหนานฉิงจะเคอะเขินหรือไม่ เขาหันหลังให้ร่างนั้น คิ้วขมวดเป็นปม พร้อมเสี