บทที่224 ไม่เด็ดขาด

หลังจากกระปะทะของชายทั้งสอง ฉูเจ๋อหยางดีขึ้นเล็กน้อย

หลี่จื่อเชียนนั่งเงียบในรถBMWมองลอดผ่านหน้าต่าง เขาเห็นเงาร่างอันบอบบางยืนอยู่ตรงปากทางเหมือนกำลังรอบางอย่าง ใจเขาไม่รู้ว่ารู้สึกเช่นไร

เขาอยากจะเดินลงจากรถเพื่อเข้าไปถาม แต่ก็กลัวว่ามันจะทำลายระยะห่างระหว่างพวกเ

บทที่225 ระหว่างที่คิดอยู่นั้น

หลี่จื่อเชียนฉลาดเฉลียวออกอย่างนั้นเขาจะไม่เข้าใจความหมายของเป้ยฉ่ายเวยได้อย่างไร เธอยังกันเขาออกไป แต่ว่าเขาก็ไม่ได้รีบร้อน ดีที่ชีวิตที่หล่อนชอบ ก็เป็นชีวิตแบบที่เขาชอบเหมือนกัน

แน่นอนว่าเป็นผู้หญิงที่เขาชอบ สิ่งที่ชอบจึงไม่ได้แตกต่างกันมาก “ผมเองก็ชอบเดินทา

บทที่226 การยั่วยวนของหนานฉิง

“อาเจ๋อ ฉันมาแล้ว” เสียงของหนานฉิงยั่วยวนเป็นอย่างมาก

ฉูเจ๋อหยางถือแก้วไวน์อยู่ในมือ การมาของหนานฉิงไม่ได้ทำให้เสียงเย็นชานั้นเปลี่ยนไป “เข้ามา แล้วปิดประตูด้วย”

มันไม่ใช่ภาพที่เธอจินตนาการเอาไว้ หนานฉิงผิดหวังอยู่บ้างกับทัศนคติอันเย็นชาของฉูเจ๋อหยาง แต่