บทที่193 ฉันไปหาเพื่อน

วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ จะให้จางเจิ้งกวางมาทำพังไม่ได้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ หนานฉิงท่องเอาไว้ในใจ เธอจึงดึงตัวจางเจิ้งกวางไว้และแกล้งทำไม่พอใจ “พี่ นั่นเพื่อนของฉัน ตอนนี้ช่วยทำตัวดีๆก่อน”

ตอนนี้ก่อนรึ จางเจิ้งกวางเงยหน้าขึ้นมองและรับสารที่สื่อออกมาจากสายตาขอหนานฉ

บทที่194 รองเท้าพัง

“ไม่เป็นไร คุณไปทำอะไรเถอะ ฉันอยู่คนเดียวได้” เป้ยฉ่ายเวยพูดติดตลก ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเจี่ยงเสี่ยวเล่อรู้สึกผิดกับเธอ

ในความเป็นจริงแล้วเธออยู่คนเดียวได้ ไม่ต้องมีคนคอยอยู่เป็นเพื่อน

“อื้อ ถ้าอย่างนั้นฉันไปล่ะ” เจี่ยงเสี่ยวเล่อเข้าไปในฝูงชน ไม่นานก็หายไปจากสายตาขอ

บทที่195 ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณมาก

ฝูงชนหยุดเพราะการปรากฏตัวของพวกเขา และเริ่มกลับมาคึกคักอีกครั้งเมื่อพวกเขาเดินไป

หลี่จื่อเชียนกุมมือเป้ยฉ่ายเวยเอาไว้ตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ ทั้งๆที่อุณหภูมิภายในงานก็ค่อนข้างจะสูง แต่ว่ามือของเธอกลับเย็นเฉียบ ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถทำให้มือเธออบอุ่นขึ