บทที่192 ค่ำคืนอันแสนวิเศษที่กำหนดเอาไว้แล้ว

หลินเว่ยพยักหน้าอย่างอดไม่ได้ แน่นอนคนที่พักร้อนนานที่สุดช่วงนี้ก็คือเวยเวย แต่ที่แปลกก็คือไม่เห็นมีใครถามอะไร เมื่อจับสองเรื่องนี้เชื่อมโยงกัน ทันใดนั้นก็มีความคิดอันอาจหาญผุดขึ้นในใจของเขา

แต่ว่าเขาก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ “พี่เหมย พี่รู้ไหมว่าเวยเวยเ

บทที่193 ฉันไปหาเพื่อน

วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ จะให้จางเจิ้งกวางมาทำพังไม่ได้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ หนานฉิงท่องเอาไว้ในใจ เธอจึงดึงตัวจางเจิ้งกวางไว้และแกล้งทำไม่พอใจ “พี่ นั่นเพื่อนของฉัน ตอนนี้ช่วยทำตัวดีๆก่อน”

ตอนนี้ก่อนรึ จางเจิ้งกวางเงยหน้าขึ้นมองและรับสารที่สื่อออกมาจากสายตาขอหนานฉ

บทที่194 รองเท้าพัง

“ไม่เป็นไร คุณไปทำอะไรเถอะ ฉันอยู่คนเดียวได้” เป้ยฉ่ายเวยพูดติดตลก ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเจี่ยงเสี่ยวเล่อรู้สึกผิดกับเธอ

ในความเป็นจริงแล้วเธออยู่คนเดียวได้ ไม่ต้องมีคนคอยอยู่เป็นเพื่อน

“อื้อ ถ้าอย่างนั้นฉันไปล่ะ” เจี่ยงเสี่ยวเล่อเข้าไปในฝูงชน ไม่นานก็หายไปจากสายตาขอ