บทที่ 156 ฉูเจ๋อหยางผู้โกรธจัด

ถังฉีตงค่อยวางแก้วชาในมือลงช้าๆ พูดขึ้นอย่างไม่รีบไม่ร้อนว่า “อยากรู้หรอ?”

ทุกคนพยักหน้า อยากรู้อยู่แล้วสิ เรื่องนินทาไอ้คนเจ้าเล่ห์ใครเขาจะไม่อยากรู้กัน

ถังฉีตงมองสายตาอยากรู้อยากเห็นของพวกเขา เผยฟันขาวสะอาดและพูดขึ้นช้าๆว่า “ไม่บอกหรอก”

“ปั๊ดโถ่

บทที่ 157ตั้ง27องศาแต่ทำไมรู้สึกหนาวถึงเพียงนี้

กระทั่งถึงโรงพยาบาลเป้ยฉ่ายเวยก็ยังเกาะฉูเจ๋อหยางไม่ยอมปล่อยราวกับลูกนกที่เพิ่งฟักตัว

หมอก็ยังเป็นหมอคนเดิม หลังจากที่คุณหมอค่อยๆแกะผ้าพันแผลออกอย่างระมัดระวัง ก็เห็นแผลที่เย็บฉีกขาดไปเกือบครึ่ง จึงอดมองตำหนิฉูเจ๋อหยางไม่ได้ “ทำไมแผลฉีกแบบนี้ล

บทที่ 158 จูบอีกแล้ว

แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่คำพูดของฉูเจ๋อหยางทำให้คนโกรธ ให้ความหวังคนอื่น จากนั้นก็ไม่พูดเอาซะดื้อๆ

เป้ยฉ่ายเวยแทบจะระเบิดอารมณ์ออกมา ใบหน้าขาวนวลเปลี่ยนเป็นแดงก่ำเพราะความโกรธ “ฉูเจ๋อหยาง เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฉันเต็มๆ ฉันจะไม่มีสิทธิ์รู้เลยหรอ”

ฉูเจ๋อหยางใช้แววตาลุ