บทที่ 157ตั้ง27องศาแต่ทำไมรู้สึกหนาวถึงเพียงนี้

กระทั่งถึงโรงพยาบาลเป้ยฉ่ายเวยก็ยังเกาะฉูเจ๋อหยางไม่ยอมปล่อยราวกับลูกนกที่เพิ่งฟักตัว

หมอก็ยังเป็นหมอคนเดิม หลังจากที่คุณหมอค่อยๆแกะผ้าพันแผลออกอย่างระมัดระวัง ก็เห็นแผลที่เย็บฉีกขาดไปเกือบครึ่ง จึงอดมองตำหนิฉูเจ๋อหยางไม่ได้ “ทำไมแผลฉีกแบบนี้ล

บทที่ 158 จูบอีกแล้ว

แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่คำพูดของฉูเจ๋อหยางทำให้คนโกรธ ให้ความหวังคนอื่น จากนั้นก็ไม่พูดเอาซะดื้อๆ

เป้ยฉ่ายเวยแทบจะระเบิดอารมณ์ออกมา ใบหน้าขาวนวลเปลี่ยนเป็นแดงก่ำเพราะความโกรธ “ฉูเจ๋อหยาง เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฉันเต็มๆ ฉันจะไม่มีสิทธิ์รู้เลยหรอ”

ฉูเจ๋อหยางใช้แววตาลุ

บทที่ 159 ผิวกายที่ทำให้ผู้หญิงต่างอิจฉา

เป้ยฉ่ายเวยเก็บความหงุดหงิดเอาไว้ได้แล้วจึงเปิดผ้าห่มที่คลุมอยู่ออก หายใจแรงๆออกมา ทันใดนั้นก็คิดถึงเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งได้ว่าเธอลืมถามฉูเจ๋อหยางเรื่องเงื่อนไขข้อสุดท้าย

วันนี้ฉูเจ๋อหยางอุตส่าห์พูดดีๆกับเธอ แต่เธอก็ทำให้โอกาสที่หายากขนาดนี้เสียไปซ