บทที่ 115 แก้ตัวแทน

หลูเสี่ยวหยาเห็นเป่ยฉ่ายเวยแบบนี้ ก็รู้สึกวิตก “เวยเวยไม่ต้องพูดแบบนี้ก็ได้ ฉันสามารถช่วยเธอหาหลักฐานได้นะ”

“เวยเวยนี่ไม่ใช่คำพูดเล่นๆนะ” หลินไห่เตือนสติ สำหรับคนมาใหม่แล้วนี่อาจเป็นความผิดที่ร้ายแรง ที่การพักงานอาจจะเบาไป แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นไล่ออก

“เลขาหลิน เป่ยฉ่า

บทที่ 116 หน้าตาของผู้ชายก็สำคัญนะ

“เวยเวย เมื่อกี้ฉันล่ะกลัวแทบแย่” พอฉูเจ๋อหยางไปหลูเสี่ยวหยาก็รีบพูดออกมาทันที

เป่ยฉ่ายเวยมองหาฉูเจ๋อหยางที่เดินออกไปแล้ว จริงๆฉูเจ๋อหยางไม่จำเป็นต้องออกหน้าก็ได้ เธอก็แค่ผู้ช่วยเลขา ชื่อเสียงในสังคมของเธอ จะมีสักกี่คนเชียวที่รู้จัก

เพื่อที่จะแก้ต่าง

บทที่ 117 คนเพียบพร้อมที่ไม่อาจเอื้อม

เป่ยฉ่ายเวยกล่าวขอโทษ “ขอโทษจริงๆนะ คืนนี้ฉันมีธุระนิดหน่อยก็เลยไปกับพวกเธอไม่ได้”

“ทำไมล่ะ? ฉันไม่เห็นจะจำได้เลยว่าคืนนี้เธอมีธุระอื่นด้วย” อวี๋ซือซือพูดเสริมน้ำเสียงเข้าไป

หลูเสี่ยวหยาใช้ไหล่ชนเธอ “ซือซือเธอไม่ต้องพูดแบบนั้นก็ได้ ไม่แน่เวยเวยอาจ