บทที่106 วิธีพูดสองแบบของนิตยสาร

แสงอาทิตย์ยามเช้าตกกระทบผ่านกระจกแล้วทอดลงสู่ร่างกายของชายหนุ่ม ใบหน้านั้นช่างคมชัด สันจมูกสูงเด่นขึ้นมา

ดวงตาสีเข้าลึกเป็นบ่อ ริมฝีปากเรียวบางเหมือนใบมีดที่ไม่ได้เปิดออกจากกัน

เป้ยฉ่ายเวยจำไม่ได้ว่าได้ยินคำพูดเหล่านั้นมาจากนิตยสารที่ไหน

จมูกของผ

บทที่107 การนัดหมายของเหาเสว่ฉิน

ขณะที่เป้ยฉ่ายเวยพักฟื้นอยู่ที่บ้าน หลังจากเลิกงานฉูเจ๋อหยางก็หลับมาหาเธอ บางครั้งมันทำให้เธอรู้สึกเหมือนกับว่านี่เป็นภาพลวงตา

ราวกับว่าพวกเขายังคงมีความสัมพันธ์กันอยู่ แค่เพียงเปลี่ยนสถานที่เท่านั้น

แม้ว่าทุกคืนชายหนุ่มจะอยู่ที่ข้างกายเธอ แต่เป้ยฉ่ายเ

บทที่108 ศิลปะการแสดง

เป้ยฉ่ายเวยเดินออกจากร้านกาแฟ และมองไปที่ท้องฟ้าสีเทาเหนือศีรษะ

--ติ๊ก

น้ำหยดลงบนหน้าผากเธอด้วย มันอุ่นไปด้วยความร้อนของฤดูร้อน หลังจากนั้นก็ติดตามมาด้วยเม็ดฝนที่หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ

ผู้คนบนถนนเริ่มหาหลังคาหลบฝน เสียงกระหึ่มยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ

“ฝนตกแล้ว