บทที่ 51

“น้ำหนาวน้ำค้างอย่าเพิ่งไป ฟังพี่อธิบายก่อน”

นีราพรรณผวาวิ่งตามน้องสาวทั้งสองอย่างรวดเร็วด้วยใบหน้าที่นองไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเสียใจ แต่เธอก็ช้ากว่าน้ำหนาวและน้ำค้าง

น้ำค้างสะอื้นร้องไห้อยู่หน้าลิฟท์ที่ได้กดเรียกรอน้ำหนาวอยู่แล้ว พอร่างโปรงบางของแฝดพี่วิ่งมาใกล้ก็พากันผลุบเข้าไปในลิฟท์แ

บทที่ 52

“น้ำหนาว...”

นีราพรรณร้องครางเป็นกระซิบลำคอแห้งเป็นผงกับคำประชดเปรียบเทียบของน้อง ร่างบางอ่อนแรงเซผงะถอยหลังไปชนกับแผ่นอกกว้างของเจ้าชายฮารีฟร์ที่รีบโอบประคองกอดไว้ไม่ให้หญิงสาวล้มไปกองกับพื้น

เจ้าชายฮารีฟร์ขบฟันแน่นด้วยความสงสารนีราพรรณ มีแค่เขาผู้เดียวเท่านั้นที่เข้าใจความนัยในสิ่งที่หญิง

บทที่ 53

“เดี๋ยวเราพาไปเอง แต่เจ้ากินยาแก้ปวดสักเม็ดก่อนน่ะ สีหน้าเจ้ายังไม่ดีขึ้นเลย”

คราวนี้เจ้าแห่งทะเลทรายเป็นผู้ร้องขอบ้าง มือใหญ่ดันเรือนร่างบอบบางสั่นโยนออกเล็กน้อยจากนั้นก็พรมจูบบรรจงจุมพิตซับหยาดน้ำตาความเจ็บปวดโศกเศร้าออกจากใบหน้างามลออ

นีราพรรณพยักหน้ารับคำขอร้องของเจ้าชายหนุ่มเมื่อถูกปล