ตอน 52
เชลยรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 52
“น้ำหนาว...”
นีราพรรณร้องครางเป็นกระซิบลำคอแห้งเป็นผงกับคำประชดเปรียบเทียบของน้อง ร่างบางอ่อนแรงเซผงะถอยหลังไปชนกับแผ่นอกกว้างของเจ้าชายฮารีฟร์ที่รีบโอบประคองกอดไว้ไม่ให้หญิงสาวล้มไปกองกับพื้น
เจ้าชายฮารีฟร์ขบฟันแน่นด้วยความสงสารนีราพรรณ มีแค่เขาผู้เดียวเท่านั้นที่เข้าใจความนัยในสิ่งที่หญิง
ตอน 53
บทที่ 53
“เดี๋ยวเราพาไปเอง แต่เจ้ากินยาแก้ปวดสักเม็ดก่อนน่ะ สีหน้าเจ้ายังไม่ดีขึ้นเลย”
คราวนี้เจ้าแห่งทะเลทรายเป็นผู้ร้องขอบ้าง มือใหญ่ดันเรือนร่างบอบบางสั่นโยนออกเล็กน้อยจากนั้นก็พรมจูบบรรจงจุมพิตซับหยาดน้ำตาความเจ็บปวดโศกเศร้าออกจากใบหน้างามลออ
นีราพรรณพยักหน้ารับคำขอร้องของเจ้าชายหนุ่มเมื่อถูกปล
ตอน 54
บทที่ 54
คำประกาศลั่นเด็ดขาดน่าสะพรึงกลัวของเจ้าชายฮารีฟร์ทำให้พนักงานแต่ละคนกลัวจนหัวหดไม่มีใครกล้าซุบซิบนินทาหรือแม้กระทั้งมองก็ยังไม่กล้าขณะที่เจ้าชายแห่งทะเลทรายได้ประคองให้นีราพรรณไปขึ้นรถ
“ไปที่โรงพยาบาลหรือที่บ้านของเจ้าดี”
เจ้าชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อประคองหญิงสาวให้เข้ามานั่งในรถหรูที่เปิดแอร