ตอน 23
เชลยรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 23
เมื่อคิดถึงอาการโกรธขึงโมโหโกรธาของเจ้าชายฮารีฟร์ทำให้หญิงสาวต้องเป่าลมออกจากปากด้วยความโล่งอกกว่าจะหลุดพ้นจากกรงเล็บของพญาอินทรีอย่างเจ้าชายฮารีฟร์ได้ทำเอาเธอแทบแย่
รสสิเสน่หาจุมพิตหวานฉ่ำที่ได้รับจากเจ้าชายผู้เอาแต่ใจยังติดแน่นตราตรึงอยู่ทั่วบริเวณผิวกายที่ต้องสัมผัสริมฝีปากสีสดและมือใหญ
ตอน 24
บทที่ 24
“คุณนันทิตาไม่ได้ขายแค่บ้านใช่ไหมคะคุณหนูน้ำเหนือ”
นีราพรรณเงยหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาจ้องมองป้าจันด้วยสายตาเจ็บปวดก่อนจะพยักหน้ารับและเอ่ยตอบแผ่วเบา
“คุณแม่ขายทุกอย่างค่ะป้าจันทั้งบ้านและโรงแรม ตอนนี้น้ำเหนือและน้องๆ ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว”
“โธ่!...แม่คุณของป้า”
ป้าจันโอบกอดร่างบอบบางที่สะอื้
ตอน 25
บทที่ 25
“ยังไม่รู้ค่ะ น้ำเหนือยังไม่ได้บอกน้องๆ”
นีราพรรณน้ำตาซึมรู้ว่าบิดาเห็นห่วงเรื่องอนาคตของน้ำหนาวและน้ำค้าง เธอเองก็เป็นห่วงอนาคตของน้องๆ เหมือนกันทุกอย่างมืดแปดด้านไปหมด
“เราต้องย้ายออกจากบ้านภายใน 30 วันตามคำสั่งศาลใช่มั้ยลูก”
คุณกมลหลับตาลงด้วยความสะเทือนใจเมื่อถึงช่วงเวลาที่เหลืออีกไม่