ตอน 119
เชลยรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 119
แขนแข็งแกร่งโอบกอบไปรอบเอวบางคอดกิ่วกระชับแนบแน่นไม่ให้นีราพรรณได้ลุกหนี ใบหน้าคมเข้มซบลงตรงหน้าท้องแบนราบตรงตำแหน่งที่ลูกน้อยเคยอาศัยอยู่ ดวงตาคมกริบมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอให้เห็นชั่วขณะก่อนจะกะพริบให้เลือนหายไปพร้อมกับละอองธุลีเม็ดทราย
“เราขอโทษน้ำเหนือ เราผิดเอง ผิดที่ไม่ดูแลเจ้าให้ดี ผิดท
ตอน 120
บทที่ 120
“เจ้าชายฮารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ เจ้าแห่งทะเลทรายรักหญิงงามชาวสยามผู้นี้ ผ้าผืนนี้ท่านแม่ของเราใช้คลุมศีรษะในวันที่อภิเษกกับท่านพ่อ ได้โปรดแต่งงานเป็นราชินีในดวงใจของเราและชาวอัลนูรีนด้วย”
นีราพรรณก้มหน้ามองผ้าไหมนุ่มเนียนที่ถูกวางอยู่บนมือตนเองและก็จำได้ทันทีว่าเป็นผ้าคลุมศีรษะที่นะญาเป็นผ
ตอน 121
บทที่ 121
หญิงสาวแตะสัมผัสแผ่วเบาอย่างทะนุถนอมบนผ้าผืนงามอันทรงคุณค่า ใบหน้างามแย้มยิ้มหวานขณะเอ่ยตอบเจ้าชายหนุ่มที่ก้มหน้าลงมากดจุมพิตหวานฉ่ำ
“เราเคยบอกเจ้าว่าเมื่อใดที่เจ้าเปิดใจให้กับผืนทะเลทรายอัลนูรีนเราจะเอ่ยบอกประวัติอันทรงเกียรติของผ้าคลุมผืนนี้ ลายปักงดงามบนผ้าคลุมศีรษะเป็นลายเฉพาะของราชว