บทที่ 120

“เจ้าชายฮารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ เจ้าแห่งทะเลทรายรักหญิงงามชาวสยามผู้นี้ ผ้าผืนนี้ท่านแม่ของเราใช้คลุมศีรษะในวันที่อภิเษกกับท่านพ่อ ได้โปรดแต่งงานเป็นราชินีในดวงใจของเราและชาวอัลนูรีนด้วย”

นีราพรรณก้มหน้ามองผ้าไหมนุ่มเนียนที่ถูกวางอยู่บนมือตนเองและก็จำได้ทันทีว่าเป็นผ้าคลุมศีรษะที่นะญาเป็นผ

บทที่ 121

หญิงสาวแตะสัมผัสแผ่วเบาอย่างทะนุถนอมบนผ้าผืนงามอันทรงคุณค่า ใบหน้างามแย้มยิ้มหวานขณะเอ่ยตอบเจ้าชายหนุ่มที่ก้มหน้าลงมากดจุมพิตหวานฉ่ำ

“เราเคยบอกเจ้าว่าเมื่อใดที่เจ้าเปิดใจให้กับผืนทะเลทรายอัลนูรีนเราจะเอ่ยบอกประวัติอันทรงเกียรติของผ้าคลุมผืนนี้ ลายปักงดงามบนผ้าคลุมศีรษะเป็นลายเฉพาะของราชว

บทที่ 122

“อยากรู้ว่าเป็นอะไรก็เปิดดูสิ”

เจ้าชายหนุ่มคะยั้นคะยอเร่งเร้าชิดกับพวงแก้มแดงปลั่ง ลมหายใจอุ่นหอมสะอาดเป่ารินรดแผ่วเบาจนนีราพรรณขนลุกซู่

และเมื่อทนแรงคะยั้นคะยอไม่ไหวนีราพรรณจึงหยิบกล่องกำมะหยีกล่องแรกมาเปิดดูพอได้เห็นสิ่งที่นอนสงบนิ่งอยู่ภายในถึงกับยิ้มหวานทั้งน้ำตาคลอมือบางค่อยๆ หยิบสร้