บทที่ 118

คุณกมลเองก็พอจะรับรู้ได้ถึงความเย็นชาเฉยเมยที่บุตรสาวแสดงต่อเจ้าชายฮารีฟร์พอเห็นองครักษ์ทั้งสองเดินออกไปแล้วจึงผุดลุกขึ้นเอ่ยขอตัวบ้าง

“น้ำเหนือกับเจ้าชายคงต้องการคุยกันตามลำพัง ถ้าไงพ่อขอไปปลูกต้นไม้ต่อ”

คุณกมลลุกขึ้นยืนแย้มยิ้มอบอุ่นให้บุตรสาวกับเจ้าชายหนุ่มที่กำลังเลื่อนขั้นมาเป็นว่าท

บทที่ 119

แขนแข็งแกร่งโอบกอบไปรอบเอวบางคอดกิ่วกระชับแนบแน่นไม่ให้นีราพรรณได้ลุกหนี ใบหน้าคมเข้มซบลงตรงหน้าท้องแบนราบตรงตำแหน่งที่ลูกน้อยเคยอาศัยอยู่ ดวงตาคมกริบมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอให้เห็นชั่วขณะก่อนจะกะพริบให้เลือนหายไปพร้อมกับละอองธุลีเม็ดทราย

“เราขอโทษน้ำเหนือ เราผิดเอง ผิดที่ไม่ดูแลเจ้าให้ดี ผิดท

บทที่ 120

“เจ้าชายฮารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ เจ้าแห่งทะเลทรายรักหญิงงามชาวสยามผู้นี้ ผ้าผืนนี้ท่านแม่ของเราใช้คลุมศีรษะในวันที่อภิเษกกับท่านพ่อ ได้โปรดแต่งงานเป็นราชินีในดวงใจของเราและชาวอัลนูรีนด้วย”

นีราพรรณก้มหน้ามองผ้าไหมนุ่มเนียนที่ถูกวางอยู่บนมือตนเองและก็จำได้ทันทีว่าเป็นผ้าคลุมศีรษะที่นะญาเป็นผ