บทที่ 113

นีราพรรณเอนกายหลับตานิ่งพิงกับพนักเก้าอี้ตัวใหญ่ด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อนไร้เรี่ยวแรง จิตใจที่ห่อเหี่ยวปราศจากกำลังใจคอยหล่อเลี้ยงส่งผลให้เรือนกายไร้พละกำลังเรี่ยวแรงในการหยัดยืน เข้าสัปดาห์ที่4 แล้วหลังจากที่กลับมาจากอัลนูรีนหญิงสาวแอบหวังลึกๆ ว่าอาจจะได้เห็นเรือนร่างใหญ่โตกำยำนั่งนิ่งตีหน้าข

บทที่ 114

“แล้วกระหม่อมจะบอกให้พะยะค่ะ”

คาซัจรับคำสั่งยิ้มๆ เอื้อมมือไปรับแฟ้มเอกสารมาถือไว้เขาลอบมองหญิงสาวแสนงามก่อนจะเอ่ยตอบประโยคสุดท้ายอยู่ในใจ

‘กระหม่อมไม่รับฝาก เอาไว้ให้พระองค์เอ่ยบอกกับเจ้าชายฮารีฟร์ด้วยพระองค์เองจะดีกว่า’

“คาซัจ วันนี้น้ำเหนืออยากกลับบ้านเร็วหน่อย คาซัจไม่ต้องไปส่งน้ำเห

บทที่ 115

“เราคือเจ้าชายฮารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ คนที่ซื้อบ้านหลังนี้และได้มีคำสั่งให้ทุกคนย้ายออกจากบ้าน”

“อะ...อะไรน่ะ”

ไม่ใช่แค่คุณกมลเท่านั้นที่ตกใจ ป้าจันซึ่งกำลังประคองถาดเครื่องดื่มเข้ามาถึงกับอุทานออกมาพร้อมๆ กับผู้เป็นนายมือเท้าอ่อนแรงแทบทำถาดแก้วน้ำหลุดจากมือดีที่องครักษ์หนุ่มที่ยืนอยู่ใ