บทที่ 114

“แล้วกระหม่อมจะบอกให้พะยะค่ะ”

คาซัจรับคำสั่งยิ้มๆ เอื้อมมือไปรับแฟ้มเอกสารมาถือไว้เขาลอบมองหญิงสาวแสนงามก่อนจะเอ่ยตอบประโยคสุดท้ายอยู่ในใจ

‘กระหม่อมไม่รับฝาก เอาไว้ให้พระองค์เอ่ยบอกกับเจ้าชายฮารีฟร์ด้วยพระองค์เองจะดีกว่า’

“คาซัจ วันนี้น้ำเหนืออยากกลับบ้านเร็วหน่อย คาซัจไม่ต้องไปส่งน้ำเห

บทที่ 115

“เราคือเจ้าชายฮารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ คนที่ซื้อบ้านหลังนี้และได้มีคำสั่งให้ทุกคนย้ายออกจากบ้าน”

“อะ...อะไรน่ะ”

ไม่ใช่แค่คุณกมลเท่านั้นที่ตกใจ ป้าจันซึ่งกำลังประคองถาดเครื่องดื่มเข้ามาถึงกับอุทานออกมาพร้อมๆ กับผู้เป็นนายมือเท้าอ่อนแรงแทบทำถาดแก้วน้ำหลุดจากมือดีที่องครักษ์หนุ่มที่ยืนอยู่ใ

บทที่ 116

น้ำเสียง สีหน้าแววตาที่เผยความจริงใจให้เห็นขณะที่ได้เอื้อนเอ่ยออกมาทำให้คุณกมลปฏิเสธไม่ลง แต่ถึงกระนั้นคนที่เป็นพ่อยังคงเป็นห่วงบุตรสาวและได้เอ่ยติงถึงประเพณีของชาวตะวันออกกลางที่ตนเองเคยได้ยินมาบ้าง

“เจ้าชายจะยกย่องให้น้ำเหนือเป็นราชินีแต่เพียงผู้เดียวและจะมีลูกสาวของผมแต่เพียงผู้เดียวได้