บทที่ 112

“อ้าว!...งั้นหรือ?...พี่ไม่เห็นได้ยินเลย”

เจ้าฮารีฟร์หลุดออกจากภวังค์วังวนยิ้มเก้อๆ ทำหน้าเด๋อด๋าหันมามองอนุชาจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงพอได้เห็นเบอร์ที่โชวร์ตรงหน้าจอโทรศัพท์ก็รีบกดรับอย่างรวดเร็ว

“ว่าไงคาซัจ”

ทั้งๆ ที่ตื่นเต้นที่เห็นว่าเป็นองครักษ์จากเมืองไทยเป็นผู้โทร

บทที่ 113

นีราพรรณเอนกายหลับตานิ่งพิงกับพนักเก้าอี้ตัวใหญ่ด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อนไร้เรี่ยวแรง จิตใจที่ห่อเหี่ยวปราศจากกำลังใจคอยหล่อเลี้ยงส่งผลให้เรือนกายไร้พละกำลังเรี่ยวแรงในการหยัดยืน เข้าสัปดาห์ที่4 แล้วหลังจากที่กลับมาจากอัลนูรีนหญิงสาวแอบหวังลึกๆ ว่าอาจจะได้เห็นเรือนร่างใหญ่โตกำยำนั่งนิ่งตีหน้าข

บทที่ 114

“แล้วกระหม่อมจะบอกให้พะยะค่ะ”

คาซัจรับคำสั่งยิ้มๆ เอื้อมมือไปรับแฟ้มเอกสารมาถือไว้เขาลอบมองหญิงสาวแสนงามก่อนจะเอ่ยตอบประโยคสุดท้ายอยู่ในใจ

‘กระหม่อมไม่รับฝาก เอาไว้ให้พระองค์เอ่ยบอกกับเจ้าชายฮารีฟร์ด้วยพระองค์เองจะดีกว่า’

“คาซัจ วันนี้น้ำเหนืออยากกลับบ้านเร็วหน่อย คาซัจไม่ต้องไปส่งน้ำเห