บทที่ 474

ทำไมถึงเป็นฉัน

พรรษาโมโหจนก่นด่าไปทั่ว แต่สำหรับเจตต์เขาได้เคยชินไปแล้ว

“แกรองว่ามาสิ ไม่ไปสร้างความเดือดร้อนในรังของตัวเอง แต่ดันกลับบ้านมาสร้างความเดือดร้อนให้ฉัน เขาตั้งใจใช่ไหม!”

พรรษาโกรธจัด

ตั้งแต่ยังเล็ก หลังจากที่ช่วยเขากลับมาจากการถูกลักพาตัว เด็กคนนี้ก็เปลี

บทที่ 474

คุณก็คิดถึงฉันอยู่ใช่ไหม

เจตต์มั่นใจว่าเขาไม่ได้คิดไปเอง เขาเคยเป็นนายทหารมาก่อน ความรู้สึกของการถูกสะกดรอยตามเขารู้ดี

เขาลงจากรถอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่จะจอดรถทิ้งเอาไว้ที่สนามบิน ถึงได้เดินไปซื้อตั๋วเครื่องบิน ไปประเทศที่อยู่ใกล้เคียง

คนที่สะกดรอยตามเจตต์เห็นว่าเขาขึ้นเคร

บทที่ 475

ความหึงก็ทำให้เขาคลั่งตายได้

กานต์หยีตากับคำถามของเจตต์ ก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว “เพราะมีแค่คุณที่อยากจะปกป้องหม่ามี้ของผมจริงๆ ผมเชื่อว่าคุณเองก็อยากปกป้องตระกูลโตเล็กเพื่อหม่ามี้ของผมใช่ไหม?”

เจตต์ ยากที่จะตอบคำถามของกานต์

“ไอ้เด็กบ้า ฉันจะบอกอะไรให้ คนที่ฉันไม่ชอบที่สุดก็คือบุร