บทที่ 473

เอาชีวิตเห็นๆ

ร่างของนรมนชะงักไปอย่างแรง

เธอหันไปทางโพนี่ ความแน่วแน่ที่แสดงออกในดวงตาของโพนี่ ดวงตาพร่างพราว

ทำให้หัวใจที่ตกหล่นของเธอกลับเข้าที่

เธอเป็นกังวลว่าบุริศร์จะได้รับอันตรายมาโดยตลอด แต่ดูจากทีท่าของโพนี่ในตอนนี้ เธอและป้องต้องรู้ว่าบุริศร์อยู่ที่ไหนแน่

บทที่ 474

ทำไมถึงเป็นฉัน

พรรษาโมโหจนก่นด่าไปทั่ว แต่สำหรับเจตต์เขาได้เคยชินไปแล้ว

“แกรองว่ามาสิ ไม่ไปสร้างความเดือดร้อนในรังของตัวเอง แต่ดันกลับบ้านมาสร้างความเดือดร้อนให้ฉัน เขาตั้งใจใช่ไหม!”

พรรษาโกรธจัด

ตั้งแต่ยังเล็ก หลังจากที่ช่วยเขากลับมาจากการถูกลักพาตัว เด็กคนนี้ก็เปลี

บทที่ 474

คุณก็คิดถึงฉันอยู่ใช่ไหม

เจตต์มั่นใจว่าเขาไม่ได้คิดไปเอง เขาเคยเป็นนายทหารมาก่อน ความรู้สึกของการถูกสะกดรอยตามเขารู้ดี

เขาลงจากรถอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่จะจอดรถทิ้งเอาไว้ที่สนามบิน ถึงได้เดินไปซื้อตั๋วเครื่องบิน ไปประเทศที่อยู่ใกล้เคียง

คนที่สะกดรอยตามเจตต์เห็นว่าเขาขึ้นเคร