บทที่ 437 อยากจะรับเอาความอบอุ่นมาจากหม่ามี้

กานต์ขมวดคิ้วน้อยๆ

ไม่ง่ายเลยกว่านรมนจะหลับสนิท เขาจึงไม่อยากให้หม่ามี้ต้องถูกเสียงของโทรศัพท์ปลุกให้ตื่น

เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ตอนที่กำลังคิดจะกดปิด กลับเห็นว่าเป็นหมายเลขโทรศัพท์บ้านของตระกูลทวีทรัพย์ธาดา

กานต์ย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่

บทที่ 438 คุณบุริศร์นี่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ

“กมล!”

นรมนรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันอยู่อย่างไรอย่างนั้น แต่สัมผัสบนฝ่ามือเธอกลับเหมือนจริงมาก จริงทำให้เธออดตื่นเต้นไม่ได้

แต่กมลกลับถูกนรมนทำให้ตกใจไปเสียอย่างนั้น

“หม่ามี้เป็นอะไรไปคะ ทำหนูเจ็บแล้วนะ”

แม้ว่ากมลจะไม่ดิ้นรน แต่

บทที่ 439 ผมไม่อาจบังคับคุณได้

เมื่อบุริศร์เห็นกานต์กวักมือเรียกเขาก็ลังเลเล็กน้อย ทว่าก็ยังเดินเข้าไปหาอยู่ดี

“มีอะไรงั้นเหรอ”

“คุณนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ”

เด็กชายเหยียดหยามผู้เป็นพ่อโดยไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย บุริศร์โมโหจนแทบจะจับเจ้าเด็กนี่มาตีสักยก

“ในเมื่อพ่อมันไม่ได้เ