บทที่ 257 อยู่ต้องเห็นคน ตายต้องเห็นศพ

“หยุดสู้กันได้แล้ว!”

คิมเข้าไปขวางระหว่างเป็นเป้าตรงกลางของพวกเขา

บุริศร์และไมค์ต่างหยุดมือลงเช่นเดียวกัน

กำปั้นนั้นอยู่ห่างจากใบหน้าของคิมไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตร

“คุณน้าคิม คุณหลีกไป วันนี้ผมกับบุริศร์จะต้องพูดกันให้รู้เรื่อง”

บทที่ 258 เธอไม่ใช่ลูกสาวของฉัน

ถึงแม้ว่าบุริศร์จะนำถังออกซิเจนติดตัวไปด้วย แต่ความคิดที่จะดำดิ่งสู่ก้นทะเลก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ร่างกายของเขาเริ่มเหนื่อย และการยกตัวของน้ำทะเลทำให้เขาทนต่อไปไม่ไหว แต่ว่าบุริศร์ไม่ต้องการยอมแพ้ ไม่สามารถยอมแพ้ได้

ไม่รู้ว่าตอนนี้นรมนเป็นอย่างไรบ้าง

บทที่ 259 ไม่มีนรมนอีกต่อไปแล้ว

“ฉันพูดอะไรงั้นเหรอ? เธอไม่เข้าใจ? คุณก็ไม่เข้าใจด้วยงั้นเหรอ? ชาวี หลายปีมาแล้ว คุณยังไม่เข้าใจใช่ไหม? ฉันไม่ได้รักคุณ! ฉันคิมชั่วชีวิตนี้รักผู้ชายเพียงคนเดียว! ผู้ชายคนนั้นชื่อว่าชินทร! ถ้าไม่ใช่เพราะว่าฉันเมาในตอนนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะว่าฉันเข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็น