บทที่ 256 ใบหน้าไม่ใช่ตัวชี้วัดมาตรฐานของคน

หลังจากตื่นนอนแล้วคิมเดินลงไปชั้นล่าง แต่กลับไม่พบนรมน

ตอนแรกเธอคิดว่านรมนพักผ่อนอยู่ในห้องนั่งเล่นเลยไม่ได้ซีเรียสอะไรจึงไปดูที่ห้องครัวสักหน่อย แต่เมื่อเปิดประตูห้องครัวออกมาก็พบกับสภาพที่ยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบ

สภาพเช่นนี้ดูยังไงก็ไม่

บทที่ 257 อยู่ต้องเห็นคน ตายต้องเห็นศพ

“หยุดสู้กันได้แล้ว!”

คิมเข้าไปขวางระหว่างเป็นเป้าตรงกลางของพวกเขา

บุริศร์และไมค์ต่างหยุดมือลงเช่นเดียวกัน

กำปั้นนั้นอยู่ห่างจากใบหน้าของคิมไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตร

“คุณน้าคิม คุณหลีกไป วันนี้ผมกับบุริศร์จะต้องพูดกันให้รู้เรื่อง”

บทที่ 258 เธอไม่ใช่ลูกสาวของฉัน

ถึงแม้ว่าบุริศร์จะนำถังออกซิเจนติดตัวไปด้วย แต่ความคิดที่จะดำดิ่งสู่ก้นทะเลก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ร่างกายของเขาเริ่มเหนื่อย และการยกตัวของน้ำทะเลทำให้เขาทนต่อไปไม่ไหว แต่ว่าบุริศร์ไม่ต้องการยอมแพ้ ไม่สามารถยอมแพ้ได้

ไม่รู้ว่าตอนนี้นรมนเป็นอย่างไรบ้าง