ตอน 229
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 229 คุณต้องปลอบโยนผมนะ
“ไม่นะ นรมน ผมกลับมาในคืนนี้ คุณทำให้ผมหนาวจนเข้าไปถึงกระดูกก็แล้วกันไป ตอนนี้ยังทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวอีก นี่มันอะไรกัน？”
บุริศร์น้อยใจสุดๆ
ฝีเท้าของนรมนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ กิจจารีบกอดแขนของนรมน และกล่าวอย่างน่าสงสาร：“หม่ามี้ ผมหนาวจังเลยครับ กมลอยู่ข้างในต้อ
ตอน 230
บทที่ 230 คุณมีผมที่รักคุณ
“ไม่รู้สิ มองเห็นไม่ชัดเจน เห็นคนอยู่แวบๆ จากนั้นคุณก็โผล่มา”
นรมนถอนหายใจเบาๆ
ถ้าไม่มีเรื่องแบบนั้น เธอจะทุบตีเหมือนเขาเป็นโจรได้อย่างไร
บุริศร์ไม่พูดอะไรต่อ เขาเอ่ยเสียงเบา：“รีบนอนเถอะ มีผมอยู่ด้วย ไม่มีทางเกิดอะไรขึ้น”
“ค่ะ”
วันนี้นรมนเจ
ตอน 231
บทที่ 231 เธอทำแบบนี้เธอสนุกนักเหรอ
นรมนรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนไร้ยางอายไปเสียแล้ว ทำไมยอมให้บุริศร์ทำมิดีมิร้ายอยู่ได้ และผลกระทบจากครั้งก่อนก็ยังไม่หาย จะให้กมลเห็นไม่ได้
เมื่อคิดได้อย่างนี้ นรมนจึงรีบผลักบุริศร์ออก
“หยุดเถอะ เดี๋ยวกมลก็จะออกมาแล้ว”
เธอจึงพูดเสียงเบาๆ กลัว