ตอน 228
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 228 ผู้หญิงของฉันฉันไม่รักแล้วใครจะรัก
นรมนรีบไปตรงหน้ากิจจากับกมล
กมลค่อนข้างหลับสนิท ไม่ค่อยรู้สึกตัวมาก แต่กิจจาค่อนข้างตื่นง่าย เมื่อนรมนเข้ามา เขาลืมตาขึ้นทันที
“หม่ามี้ เกิดอะไรขึ้น？”
“ชู่ว——”
นรมนห้ามไม่ให้กิจจาพูด ให้เขารีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย และพากมลเข้า
ตอน 229
บทที่ 229 คุณต้องปลอบโยนผมนะ
“ไม่นะ นรมน ผมกลับมาในคืนนี้ คุณทำให้ผมหนาวจนเข้าไปถึงกระดูกก็แล้วกันไป ตอนนี้ยังทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวอีก นี่มันอะไรกัน？”
บุริศร์น้อยใจสุดๆ
ฝีเท้าของนรมนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ กิจจารีบกอดแขนของนรมน และกล่าวอย่างน่าสงสาร：“หม่ามี้ ผมหนาวจังเลยครับ กมลอยู่ข้างในต้อ
ตอน 230
บทที่ 230 คุณมีผมที่รักคุณ
“ไม่รู้สิ มองเห็นไม่ชัดเจน เห็นคนอยู่แวบๆ จากนั้นคุณก็โผล่มา”
นรมนถอนหายใจเบาๆ
ถ้าไม่มีเรื่องแบบนั้น เธอจะทุบตีเหมือนเขาเป็นโจรได้อย่างไร
บุริศร์ไม่พูดอะไรต่อ เขาเอ่ยเสียงเบา：“รีบนอนเถอะ มีผมอยู่ด้วย ไม่มีทางเกิดอะไรขึ้น”
“ค่ะ”
วันนี้นรมนเจ