บทที่ 211 ก็แค่อยากกอดคุณ

“ว้าก!”

กิจจาส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ นรมนรีบกอดเขาไว้ทันที จากนี้ก็ยิ่งแย่ไป กิจจาเองก็เผลอโอบกอดนรมนไว้ และทำให้เสื้อผ้าของนรมนยิ่งสกปรก

บุริศร์ที่เห็นฉากนี้เข้าส่ายหน้าอย่างจนปัญญา ก่อนจะพูดว่า “ฉันกินคนได้ไหม”

“ไม่ได้ครับ”

กิจจากล่าวเสียง

บทที่ 212 อย่างเธอนี่เรียกว่ากรรมตามสนองใช่ไหม

เห็นนรมนเขินอายแบบนี้แล้ว บุริศร์ก็ทนไม่ไหวเสียยิ่งกว่าเดิม

เขาก้มศีรษะลงและขบติ่งหูของนรมนอย่างรุนแรง

"อ๊ะ! เจ็บ!"

ความจริงแล้วมันไม่ใช่แค่เจ็บเท่านั้น ทว่ายังมีความรู้สึกเสียวซ่านที่ทำให้นรมนปฏิเสธไม่ได้ แต่เธอรู้ดีว่าหากทำที่นี่ก

บทที่ 213 ยุ่งอยู่กับการจู๋จี๋กับบุริศร์

นรมนเล่าเรื่องอาณาจักรรัตติกาลให้บุริศร์ฟัง

บุริศร์รู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก

“คุณหมายความว่าตรินท์ยังมีชีวิตอยู่อีกอย่างนั้นเหรอ ส่วนคุณอาก็ยังเป็นฝาแฝดของคุณพ่ออีก”

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าตระกูลโตเล็กจะมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนขนาดนี้