บทที่ 153 ฉันเป็นปีศาจที่มาจากนรก

“ระวัง!”

ธรณีหัวใจแน่นขึ้นมากะทันหัน แต่เสียดายที่เขาพิการ

เขาไม่เคยตระหนักเลยว่าขาทั้งคู่ของตัวเองที่ไม่สะดวกต่อการเดินจะเกิดเรื่องอะไรที่ไม่ดี แต่จังหวะนี้เขารู้สึกถึงความบอบช้ำไร้ประโยชน์

หญิงสาวที่ตัวเองชอบยืนอยู่ตรงหน้า เห็นว่ามีอันตราย แต่

บทที่ 154 นายนี่ไม่สามารถประทานโทษให้จริงๆ

ต้องบอกเลยว่า คำพูดนี้ของนาวินพูดถึงจุดพอดี และทำให้สีหน้าของนรมนดูไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่

“นายคิดว่าฉันแคร์ไหม? แม้แต่ฐานะฉันก็ไม่เอา นายคิดว่านายจะข่มขู่ฉันได้เหรอ? นาวิน ฉันเคยพูด ตอนนี้ฉันกลับมาด้วยร่างปีศาจ เพียงแค่มาแก้แค้น ถ้านายจะใช้วิธีแบบนี้

บทที่ 155 ผมยินยอมการแก้แค้นและความโกรธของคุณ

พฤกษ์หนาวจนตัวสั่นไปหมด รีบสวมใส่เสื้อโค้ต และอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ในนี่เป็นฤดูหนาวเหรอครับ?”

“นี่คือฤดูหนาวที่เลียนแบบโดยหลักการทางชีววิทยา”

นรมนพูดนิ่งๆ ยกเท้าเดินเข้าไปข้างในแล้ว

พฤกษ์ไม่ค่อยเข้าใจความหมายของนรมน แต่ก็ไม่ได้ถามอะไ