บทที่ 152 ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

นรมนพลางครุ่นคิดไปด้วยและเดินตามธรณีไปด้วย เดินไปถึงคุกใต้ดินโดยไม่รู้ตัว แต่เธอสะดุดล้มเพราะไม่ได้มองทางพื้นต่างระดับ ทั้งตัวล้มไปทางของธรณี

ทุกอย่างเดินขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว พฤกษ์อยากจะคว้าไว้ก็ไม่ทันแล้ว นรมนล้มไปบนตัวของธรณีอย่างแรง พร้อมกับนั่งลงไปบนต้น

บทที่ 153 ฉันเป็นปีศาจที่มาจากนรก

“ระวัง!”

ธรณีหัวใจแน่นขึ้นมากะทันหัน แต่เสียดายที่เขาพิการ

เขาไม่เคยตระหนักเลยว่าขาทั้งคู่ของตัวเองที่ไม่สะดวกต่อการเดินจะเกิดเรื่องอะไรที่ไม่ดี แต่จังหวะนี้เขารู้สึกถึงความบอบช้ำไร้ประโยชน์

หญิงสาวที่ตัวเองชอบยืนอยู่ตรงหน้า เห็นว่ามีอันตราย แต่

บทที่ 154 นายนี่ไม่สามารถประทานโทษให้จริงๆ

ต้องบอกเลยว่า คำพูดนี้ของนาวินพูดถึงจุดพอดี และทำให้สีหน้าของนรมนดูไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่

“นายคิดว่าฉันแคร์ไหม? แม้แต่ฐานะฉันก็ไม่เอา นายคิดว่านายจะข่มขู่ฉันได้เหรอ? นาวิน ฉันเคยพูด ตอนนี้ฉันกลับมาด้วยร่างปีศาจ เพียงแค่มาแก้แค้น ถ้านายจะใช้วิธีแบบนี้