บทที่ 133 พ่อบุญธรรมของผมเก่งจริงๆ

บุริศร์รู้สึกว่ากานต์ตลกจริงๆ เขาเหมือนลอกเลียนแบบตัวเองตอนเด็กๆ หยิ่งละเอาใจยากมาก ราวกับไม่ต้องการเป็นหนี้ใคร

เมื่อก่อนมักรู้สึกว่าตัวเองเป็นแบบนี้ไม่ดีเลย แต่ตอนนี้เห็นกานต์ จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าเป็นแบบนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร

มีซาลาเปาเล็กๆ น่ารักแบบนี้

บทที่ 134 เราไม่ได้ทำอะไรจริงๆ

บุริศร์มองกานต์ กานต์จงใจเบนหน้าหนีไม่มองเขา

ใช่!

เขาจงใจ!

ใครใช้ให้บุริศร์งี่เง่าแบบนั้นกันล่ะ? 

ถึงแม้จะรู้สึกว่าบุริศร์เก่งว่าพ่อบุญธรรมเขานิดหน่อย ตอนนี้เขาก็ไม่ยอมรับ

กานต์คิดกลเม็ดในใจ บุริศร์กลับไม่รู้ แต่มองลูกชายแท้ๆ ของตัวเองอ

บทที่ 135 ทรมานคนโสดสนุกไหม

“บุริศร์! คุณมันเจ้าเล่ห์!”

เมื่อนรมนตอบสนองกลับมันก็สายไปแล้ว

บุริศร์หัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ วินาทีต่อมาก็จูบอย่างเอาแต่ใจ

นรมนกลัวว่าจะโดนแผลเขา พยายามหลีกเลี่ยงตำแหน่งหน้าอกเขาอย่างเต็มที่ มันทำให้บุริศร์ไร้ยางอายมากขึ้น สองมือใหญ่นั้นลูบไปรอบๆ อย่างค