บทที่ 131

บทที่ 131 เธอได้รับข่าวเร็วมาก

“เกิดอะไรขึ้น?”

พฤกษ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ถามบอดี้การ์ดที่ติดตามข้างกายด้วยจิตใต้สำนึก

บอดี้การ์ดรีบออกไปตรวจอย่างรวดเร็ว ตอนกลับมาก็มีสีหน้าค่อนข้างลังเล

“มีอะไร?”

พฤกษ์รู้ว่าคนที่ตัวเองพาออกมามีนิสัยอย่างไร ท่าทางแบบนี้ ท่าทางลังเลไม

บทที่ 132

บทที่ 132 ต้องเกลียดเขาต่อไปไหม?

รเมศวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆ ดวงตาค่อนข้างมืดมนไม่ชัดเจน ดูเหมือนทั้งร่างปกคลุมไปด้วยฤดูหนาว ความกดอากาศต่ำทำให้ทั้งห้องทำงานเย็นจนน่ากลัว

ตอนที่เลขาเข้ามาก็อดตัวสั่นไม่ได้

“ประธานรเมศ คุณนายโทรมา ให้วันนี้คุณกลับไปบ้านหลังเก่าค่ะ”（คุณนายในตรงนี้

บทที่ 133

บทที่ 133 พ่อบุญธรรมของผมเก่งจริงๆ

บุริศร์รู้สึกว่ากานต์ตลกจริงๆ เขาเหมือนลอกเลียนแบบตัวเองตอนเด็กๆ หยิ่งละเอาใจยากมาก ราวกับไม่ต้องการเป็นหนี้ใคร

เมื่อก่อนมักรู้สึกว่าตัวเองเป็นแบบนี้ไม่ดีเลย แต่ตอนนี้เห็นกานต์ จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าเป็นแบบนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร

มีซาลาเปาเล็กๆ น่