บทที่112 ความรู้สึกตื่นตระหนักที่ไม่เคยมีมาก่อน

ตอนนี้ธรณีจะไปก็ไม่ใช่ จะอยู่ก็ไม่เชิง ความรู้สึกชาบนใบหน้ายิ่งเข้าไปใหญ่ แต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงฆ่านรมรด้วยสายตาเท่านั้น นอกนั้นเขาไม่กล้าทำอะไรเลยจริงๆ

นรมนกลับไม่ได้สนใจเขา พูดกับพฤกษ์ที่อยู่ข้างๆว่า “กรุ๊ปเลือดของบุริศร์หายาก ฉันได้ติดต่

บทที่113 ฉันสามารถเฝ้าได้ไหม

นรมนไม่สนใจความคิดของธรณี เธอลุกขึ้นยืนคนแรก แล้วรีบมาที่ประตูห้องผ่าตัด

“หมอคะ เขาเป็นยังไงบ้าง?”

ฝ่ามือของนรมนมีเหงื่อออก

เธอไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว ความตึงเครียดแบบนั้นดูเหมือนจะตึงเครียดกว่าตอนที่เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยเป็นร้อยเท่าพันเท่า

บทที่ 114 อย่าแสร้งทำเป็นบ้าต่อหน้าฉัน

นรมนคิดได้แต่แรกแล้วว่ากมลจะถามคำถามแบบนี้ เพราะไม่ว่าจะเป็นกานต์หรือกมล หน้าตาของพวกเขาก็เหมือนบุริศร์มาก

ถ้าหากพวกเขาทั้งสามคนยืนอยู่ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ดูออกว่าเป็นความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูก

แต่ในขณะนี้นรมนไม่รู้ว่าจะบอกกับกมลเกี่ยวกั