ตอน 104
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 104 นายคงไม่ใช่ว่าสมองเพี้ยนไปแล้วใช่ไหม
นรมนกลับรู้สึกอยากไล่อยู่บ้าง
“ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับนาย”
นรมนไม่อยากที่จะไปสนใจบุริศร์ ถึงแม้เมื่อกี้เขาจะเล่าเรื่องที่ค่อนข้างซึ้งใจ แต่ว่าคนนั้นก็ไม่ใช่เขา เธอมีสิทธิ์อะไรออกไปกับเขา
บุริศร์แถบไม่ให้เธอได้พูดก็จับแขนของนรมน ลุกขึ้น
ตอน 105
บทที่ 105 มีเธอก็เพียงพอแล้ว
“รีบกลับเมืองชลธี!”
บุริศร์ตัดสินใจทันที
พฤกษ์ไม่ได้รู้ว่าบุริศร์นั้นบาดเจ็บ หลังจากได้ยินคำสั่งของบุริศร์ ก็รีบจัดการจองตั๋วกลับเมืองชลธี
หลังจากที่นรมนได้ยินข่าวพอดีกลับที่กำลังออกมา เธอยังมีข้อสงสัยที่อยากจะถามต่อหน้าบุริศร์ กลับพบกานต์เดินมาอย่าง
ตอน 106
บทที่ 106 แน่นอนว่าทำให้รู้สึกอายอยู่บ้าง
“อ๊า!”
นรมนตะโกนตกใจไปครั้งหนึ่ง ร่างกายถูกบุริศร์กอดไว้เป็นที่เรียบร้อย
ตอนที่ทั้งสองร่างสัมผัสโดนกัน ความรู้สึกที่หายไปนานกลับมาโจมตีกันอีกครั้ง ทำให้ทั้งสองคนแข็งทื่อไปชั่วขณะทันที
ที่จริงบาดแผลของบุริศร์นั่นปวดจนทนไม่ไหว แต่ในเวลานี้