ตอน 103
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 103 ฉันเข้าใจมาตลอดว่าเธอคือคนที่ฉันคิดถึงในอดีตคนนั้น
ดวงตาของนรมนแสดงออกอย่างดีใจ ไม่ว่าคนที่มาจะเป็นใคร บุริศร์เป็นคนรับผิดชอบที่นี้ ต้องจากไปเป็นแน่ ถึงตอนนั้นเรียกให้บุริศร์จากไป เธอกับเด็กๆกินข้าวก็จะเป็นกันเองขึ้นมาเล็กน้อย
ในเวลานี้นรมนก็ไม่ได้ไปคิดถึงว่าทำไมถึงไม่อยากที่จะอยู
ตอน 104
บทที่ 104 นายคงไม่ใช่ว่าสมองเพี้ยนไปแล้วใช่ไหม
นรมนกลับรู้สึกอยากไล่อยู่บ้าง
“ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับนาย”
นรมนไม่อยากที่จะไปสนใจบุริศร์ ถึงแม้เมื่อกี้เขาจะเล่าเรื่องที่ค่อนข้างซึ้งใจ แต่ว่าคนนั้นก็ไม่ใช่เขา เธอมีสิทธิ์อะไรออกไปกับเขา
บุริศร์แถบไม่ให้เธอได้พูดก็จับแขนของนรมน ลุกขึ้น
ตอน 105
บทที่ 105 มีเธอก็เพียงพอแล้ว
“รีบกลับเมืองชลธี!”
บุริศร์ตัดสินใจทันที
พฤกษ์ไม่ได้รู้ว่าบุริศร์นั้นบาดเจ็บ หลังจากได้ยินคำสั่งของบุริศร์ ก็รีบจัดการจองตั๋วกลับเมืองชลธี
หลังจากที่นรมนได้ยินข่าวพอดีกลับที่กำลังออกมา เธอยังมีข้อสงสัยที่อยากจะถามต่อหน้าบุริศร์ กลับพบกานต์เดินมาอย่าง