บทที่ 9 ตัดขาดกับตระกูลเฉิง

"ต้าซาน ไปแก้เชือกออก"

เฉิงวานวานสั่งเสียงเย็น

คุณย่าเฉิงรีบพูดทันที "ห้ามปล่อยไอ้ลูกเต่าสองตัวนี้ ต้องให้บทเรียนพวกมัน ดูซิว่าต่อไปจะกล้ามาขโมยของที่บ้านเราอีกไหม!"

จ้าวต้าซานยืนอยู่กับที่ ไม่รู้ว่าควรฟังใคร

เฉิงวานวานมองเย็นชา "ยังไง คำสั่งฉันใช้ไม่ได้แล้วหรือ?"

บทที่ 10 นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้กินอิ่มขนาดนี้

พระอาทิตย์ค่อย ๆ ตกดิน

แสงอัสดงแผ่กระจายขอบฟ้า หมู่บ้านต้าเหอจมอยู่ในเมฆสีทองระยิบระยับ ทัศนียภาพงดงาม

ความร้อนอบอ้าวในตอนกลางวันจางหาย สายลมเย็นยามค่ำพัดผ่านใบหน้าแม่ลูกทั้งสี่เบา ๆ

มาถึงหน้าบ้าน จ้าวซื่อตั้นและอู๋ฮุ่ยเนียงออกมาต้อนรับด้วยสีหน้าก

บทที่ 11 หน้าบ้านหญิงม่ายมักมีเรื่องราว

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง

พระจันทร์ลอยเด่นอยู่บนฟ้าตั้งแต่หัวค่ำ แสงจันทร์สาดส่องลานบ้านสว่างไสว

เฉิงวานวานนั่งอยู่บนเก้าอี้ เอ่ยเสียงเรียบ "เอ้อโกว ซานหนิว พวกเจ้ามีอะไรจะพูดไหม?"

จ้าวเอ้อโกวก้มหน้า "พวกเราไม่ควรไปที่หมู่บ้านตระกูลเฉิง..."

แม้จะพูดเช่นนั้น แต่เข