บทที่ 10 นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้กินอิ่มขนาดนี้

พระอาทิตย์ค่อย ๆ ตกดิน

แสงอัสดงแผ่กระจายขอบฟ้า หมู่บ้านต้าเหอจมอยู่ในเมฆสีทองระยิบระยับ ทัศนียภาพงดงาม

ความร้อนอบอ้าวในตอนกลางวันจางหาย สายลมเย็นยามค่ำพัดผ่านใบหน้าแม่ลูกทั้งสี่เบา ๆ

มาถึงหน้าบ้าน จ้าวซื่อตั้นและอู๋ฮุ่ยเนียงออกมาต้อนรับด้วยสีหน้าก

บทที่ 11 หน้าบ้านหญิงม่ายมักมีเรื่องราว

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง

พระจันทร์ลอยเด่นอยู่บนฟ้าตั้งแต่หัวค่ำ แสงจันทร์สาดส่องลานบ้านสว่างไสว

เฉิงวานวานนั่งอยู่บนเก้าอี้ เอ่ยเสียงเรียบ "เอ้อโกว ซานหนิว พวกเจ้ามีอะไรจะพูดไหม?"

จ้าวเอ้อโกวก้มหน้า "พวกเราไม่ควรไปที่หมู่บ้านตระกูลเฉิง..."

แม้จะพูดเช่นนั้น แต่เข

บทที่ 12 ตั๊กแตนผ่านไป หญ้าไม่เหลือ

พระอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า

เกวียนวัวหยุดที่ถนนใหญ่ในเมืองผิงอัน

เฉิงวานวานและจ้าวต้าซานกระโดดลงจากเกวียน มุ่งหน้าไปที่โรงรับจำนำก่อน

แม้จะยังเช้า แต่ในเมืองก็มีผู้คนพลุกพล่านแล้ว ริมถนนเต็มไปด้วยแผงลอย ส่วนใหญ่ขายของกิน ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง

เมื่อมาถึงหน้าโรงรับจำนำ เ