บทที่ 86 จ้าวฟู้กุ้ยเกิดเรื่อง

การทำอิฐดินไม่ใช่งานง่าย

แต่นี่เป็นวิธีที่ประหยัดที่สุดในการสร้างบ้าน เกือบทุกครัวเรือนทำได้

แม่พิมพ์อิฐดินยืมมาจากบ้านผู้ใหญ่บ้าน ดินที่พื้นเป็นดินที่จ้าวต้าซานขุดมาจากปลายหมู่บ้านเมื่อสามวันก่อน วางทิ้งไว้ในลานบ้าน รดน้ำให้เปียกชื้น เนื่องจากดินมีความเหนียวค่อนข้

บทที่ 87 จ้าวเอ้อโกวกลับมาแล้ว

ร่างของจ้าวฟู้กุ้ยร้อนผ่าว

แม้เขาจะหมดสติไป แต่ยังมีสติรู้ตัว เขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว

เขาลืมตาขึ้นเล็กน้อย เห็นภรรยาของตน เสียงแหบแห้งเหมือนฆ้องแตก: "ถ้าจ้าวอวี่จินปล่อยข้าไปครั้งนี้ ต่อไป... ต่อไปข้าจะใช้ชีวิตดีๆ กับเจ้า..."

ป้าฟู้กุ้ยยิ้มเฝื่อน มองออกไปนอกวง

บทที่ 88 ทำความดีสั่งสมบุญ

ใต้ต้นไทร

หัวหน้าสิบคนที่ผู้ใหญ่บ้านแต่งตั้งยืนอยู่ข้างๆ เขา

เรียงตามอายุและลำดับอาวุโส เลือกลูกน้องทีละคน ส่วนใหญ่เลือกญาติสายตรง เช่น ลุง อา พี่น้องร่วมตระกูล พูดตามตรง ในหมู่บ้านก็มีคนแค่นี้ วนไปรอบหนึ่ง แทบทุกคนมีความสัมพันธ์ทางสายเลือด เป็นแค่เรื่องความใกล้ไกลของสา