บทที่ 85 อิจฉาพ่อของซื่อตั้น

คุณย่าจ้าวตกตะลึงทั้งคน

"ซื่อตั้น เจ้าได้ปลามาจากไหน?"

หน้าหมู่บ้านต้าเหอมีแม่น้ำสายหนึ่ง ชาวบ้านต้าเหออาจไม่เคยเห็นไก่เป็ด แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เคยเห็นปลา

แต่หมู่บ้านมีกฎ ปกติห้ามคนลงแม่น้ำจับปลา ต้องรอให้ปลาโต ถึงช่วงปีใหม่ ทั้งหมู่บ้านจึงลงแม่น้ำใช้แหจับปลา ปลา

บทที่ 86 จ้าวฟู้กุ้ยเกิดเรื่อง

การทำอิฐดินไม่ใช่งานง่าย

แต่นี่เป็นวิธีที่ประหยัดที่สุดในการสร้างบ้าน เกือบทุกครัวเรือนทำได้

แม่พิมพ์อิฐดินยืมมาจากบ้านผู้ใหญ่บ้าน ดินที่พื้นเป็นดินที่จ้าวต้าซานขุดมาจากปลายหมู่บ้านเมื่อสามวันก่อน วางทิ้งไว้ในลานบ้าน รดน้ำให้เปียกชื้น เนื่องจากดินมีความเหนียวค่อนข้

บทที่ 87 จ้าวเอ้อโกวกลับมาแล้ว

ร่างของจ้าวฟู้กุ้ยร้อนผ่าว

แม้เขาจะหมดสติไป แต่ยังมีสติรู้ตัว เขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว

เขาลืมตาขึ้นเล็กน้อย เห็นภรรยาของตน เสียงแหบแห้งเหมือนฆ้องแตก: "ถ้าจ้าวอวี่จินปล่อยข้าไปครั้งนี้ ต่อไป... ต่อไปข้าจะใช้ชีวิตดีๆ กับเจ้า..."

ป้าฟู้กุ้ยยิ้มเฝื่อน มองออกไปนอกวง