บทที่ 87 จ้าวเอ้อโกวกลับมาแล้ว

ร่างของจ้าวฟู้กุ้ยร้อนผ่าว

แม้เขาจะหมดสติไป แต่ยังมีสติรู้ตัว เขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว

เขาลืมตาขึ้นเล็กน้อย เห็นภรรยาของตน เสียงแหบแห้งเหมือนฆ้องแตก: "ถ้าจ้าวอวี่จินปล่อยข้าไปครั้งนี้ ต่อไป... ต่อไปข้าจะใช้ชีวิตดีๆ กับเจ้า..."

ป้าฟู้กุ้ยยิ้มเฝื่อน มองออกไปนอกวง

บทที่ 88 ทำความดีสั่งสมบุญ

ใต้ต้นไทร

หัวหน้าสิบคนที่ผู้ใหญ่บ้านแต่งตั้งยืนอยู่ข้างๆ เขา

เรียงตามอายุและลำดับอาวุโส เลือกลูกน้องทีละคน ส่วนใหญ่เลือกญาติสายตรง เช่น ลุง อา พี่น้องร่วมตระกูล พูดตามตรง ในหมู่บ้านก็มีคนแค่นี้ วนไปรอบหนึ่ง แทบทุกคนมีความสัมพันธ์ทางสายเลือด เป็นแค่เรื่องความใกล้ไกลของสา

บทที่ 89 งานแต่งงานของซุนสุ่ยฉิน

ในปีที่ขาดแคลนอาหาร ราคาเนื้อหมูพุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว

ปีก่อนๆ ราคาสิบกว่าเหรียญต่อจิน ตอนนี้ขึ้นเป็นสี่สิบห้าสิบเหรียญแล้ว สองตำลึงก็เกือบสิบเหรียญ

คุณย่าจ้าวทำหน้าบึ้งทันที: "เอ้อโกว เจ้าก็มาเรียนนิสัยสุรุ่ยสุร่ายด้วยหรือ เจ้าเพิ่งได้เงินห้าร้อยเหรียญ ก็แค่ครึ่