บทที่ 716 คุณหนูหรงชิ่งต้องการประลองฝีมือ

คุณหนูหรงชิ่งนั่งอยู่ที่ตำหนักคุนหนิงเพียงครู่เดียวก็จากไป

ฮ่องเฮาดูเหมือนจะสังเกตเห็นบางสิ่งผิดปกติ จึงขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางกล่าวว่า "หรงชิ่งดูเหมือนจะตั้งใจมาที่ตำหนักคุนหนิงเพื่อพบเจ้าโดยเฉพาะ"

เฉิงวานวานอดชื่นชมความเฉียบแหลมของฮ่องเฮาไม่ได้ ไม่แปลกที่

บทที่ 717 ตอนนี้มันชื่อเยว่อิ่ง

ทุกคนตกใจถอยหลังพร้อมกัน

"หมาป่า!"

"ทำไมถึงมีหมาป่าที่นี่?"

"องค์ชายฉินไม่ได้จัดคนมาล้อมจับสัตว์ก่อนหรือ?"

ไม่เพียงแต่คน แม้แต่ม้าพันธุ์ดีในที่นั้นก็ตกใจจนกระวนกระวายไปหมด

ม้าที่หรงชิ่งขี่ตกใจวิ่งพล่านไปมา หรงชิ่งทรงตัวไม่อยู่ เกือบจะตกจากหลังม้า โชคดีที่นางกำน

บทที่ 718 มีคนคิดร้ายกับนาง

ทิวทัศน์ที่หลินซีงดงามมาก

ลมหนาวของฤดูหนาวพัดใบไม้แห้งร่วง ปลิวว่อน ตกลงบนไหล่ผู้คน มีต้นไม้บางต้นที่ทนความหนาวได้ดี ยังคงเขียวขจีเติบโตอยู่

เฉิงวานวานขี่ม้าตรงไปทางตะวันตก เพราะภูเขาทางตะวันออกของหลินซีถูกองค์ชายฉินล้อมไว้แล้ว ดังนั้นคนของเหอหลิงคงไม่น่าจะซ่อนตัวอยู่