บทที่ 715 พบคุณหนูหรงชิ่งโดยบังเอิญ

ขณะที่เฉิงอี้เดินทางไปจวนองค์ชายฉิน เฉิงวานวานก็พาแม่นมฉีออกจากบ้านเช่นกัน

นางให้แม่นมฉีถือขนมสด นั่งรถม้าไปวังหลวงเพื่อเข้าเฝ้าฮองเฮา

เมื่อถึงประตูวัง นางยื่นป้ายประจำตัวไป ขันทีถือป้ายไปแจ้งที่ตำหนักคุนหนิง หนึ่งเค่อหลังจึงกลับมา เชิญเฉิงวานวานเข้าไปอย่างนอบ

บทที่ 716 คุณหนูหรงชิ่งต้องการประลองฝีมือ

คุณหนูหรงชิ่งนั่งอยู่ที่ตำหนักคุนหนิงเพียงครู่เดียวก็จากไป

ฮ่องเฮาดูเหมือนจะสังเกตเห็นบางสิ่งผิดปกติ จึงขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางกล่าวว่า "หรงชิ่งดูเหมือนจะตั้งใจมาที่ตำหนักคุนหนิงเพื่อพบเจ้าโดยเฉพาะ"

เฉิงวานวานอดชื่นชมความเฉียบแหลมของฮ่องเฮาไม่ได้ ไม่แปลกที่

บทที่ 717 ตอนนี้มันชื่อเยว่อิ่ง

ทุกคนตกใจถอยหลังพร้อมกัน

"หมาป่า!"

"ทำไมถึงมีหมาป่าที่นี่?"

"องค์ชายฉินไม่ได้จัดคนมาล้อมจับสัตว์ก่อนหรือ?"

ไม่เพียงแต่คน แม้แต่ม้าพันธุ์ดีในที่นั้นก็ตกใจจนกระวนกระวายไปหมด

ม้าที่หรงชิ่งขี่ตกใจวิ่งพล่านไปมา หรงชิ่งทรงตัวไม่อยู่ เกือบจะตกจากหลังม้า โชคดีที่นางกำน